بالاخره پروژه عظیم کتابخانه دیجیتالی جهان که یکی از مهم ترین برنامه های یونسکو و سازمانهای مهم فرهنگی و جهان بود، به بار نشست و وبگاه این پروژه افتتاح و در دسترس کاربران قرار گرفت. این وبگاه چندزبانه با هدفهایی از جمله توسعه و گسترش محتواهای فرهنگی در اینترنت، فراهم آوری منابع علمی مستند و ارزشمند برای پژوهشگران، محققین و دانشجویان، و گسترش روحیه همکاری جهانی برای توسعه پایگاه اطلاعاتی غنی با هدف درک و شناخت فرهنگهای مختلف، ایجاد شده است. بدون شک، این کتابخانه دیجیتالی می تواند با ارائه اطلاعات و اسناد نفیس و ارزشمند، منبعی مفید برای مطالعه فرهنگهای مختلف برای اقشار مختلف کاربران فراهم کند. در توسعه این کتابخانه دیجیتالی، موسسات، کتابخانه ها، مراکز اسناد و سازمانهای مختلفی نقش داشته اند که فهرست این موسسات را می توانید در این صفحه از وبگاه مرور کنید، اما انتظار نداشته باشید که نام و نشانی از یکی از موسسات فرهنگی ایرانی از جمله سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران یا موزه ملی ایران در آن بیابید!. حال اینکه چرا این دو نهاد مهم فرهنگی کشور، مشارکتی درتولید محتوا و توسعه این کتابخانه دیجیتالی جهانی نکرده اند، جای سوال دارد که باید از مدیران آنها پرسیده شود.
گوگل اعلام کرده است که از این پس از ساختار جدید نمایه سازی اطلاعات که نام کافئین (Caffeine) را بر آن نهاده، استفاده می کند. اما کافئین چیست و چه تفاوتی با ساختار قبلی نمایه سازی اطلاعات دارد؟؛ بنابر اطلاعاتی که در وبلاگ رسمی گوگل منتشر شده، با استفاده از این نظام جدید نمایه سازی، نتایج جستجوی اطلاعات در گوگل، 50 درصد جدیدتر خواهد بود. به عبارت دیگر، در مقایسه با ساختار قبلی، کاربران 50 درصد اطلاعات جدیدتری را در هنگام جستجو از طریق گوگل دریافت می کنند و به این ترتیب، همزمان با روزامدشدن و تولید اطلاعات و محتوا در وبلاگها، وب سایتها و گروههای خبری، گوگل آن را برای کاربران قابل جستجو می کند. در ادامه این مطلب اشاره شده است که: زمانی که شما جستجویی را در وب انجام میدهید، در حقیقت جستجوی شما در بانک اطلاعاتی نمایه های گوگل انجام می شود و نه در خود وب، بنابراین این احتمال همیشه وجود دارد که اطلاعات بازیابی شده برای شما، اطلاعات مرده و کهنه باشد نه اطلاعات زنده و جدید. این به آن می ماند که شما ابتدا در فهرست مندرجات کتابی جستجو کنید و پس از یافتن مطلب مورد نظر خودتان به صفحه مربوط به آن مطلب مراجعه نمایید. یعنی از یک واسطه برای جستجو کمک گرفته اید. گوگل نیز نقش واسطه را برای شما بازی می کند. به دلیل ساختار پویا و زنده تولید اطلاعات در نسل جدید وب که تلفیقی از متون، ویدئوها، تصاویر، اخبار، و نیز توییتها، بازهای گوگلی و گروههای خبری است، طراحی ساختار جدیدی برای نمایه سازی این قالبهای مختلف اطلاعاتی ضروری بود تا اولا کاربران به اطلاعات جدیدتر و تازه تر دست یابند و ثانیا تولیدکنندگان و پدیداورندگان محتوا، اطمینان بیشتری نسبت به امکان حداکثری بازیابی اطلاعات محتواهای خود توسط گوگل داشته باشند. شکل زیر نمایانگر تفاوت در نمایه سازی اطلاعات در دو ساختار قدیم و جدید است.
ساختار قبلی نمایه سازی در گوگل، چندین لایه داشت که از نظر مدت زمان روزامدسازی اطلاعات با یکدیگر متفاوت بودند. روازمدسازی لایه اصلی شاید هفته ها طول می کشید. گوگل برای اینکه هر لایه ای را از نظر اطلاعات دریافتی روزامد کند، مجبور بود سرتاسر وب را صرفا برای هر کدام از لایه ها مرور کند تا اطلاعات موجود در هر لایه را روزامد سازد و از این نظر تاخیر قابل توجهی در روازمدسازی اطلاعات در همه لایه ها رخ میداد. اما در ساختار نمایه سازی کافئین، وب به بخشهای کوچکتری تقسیم بندی شده و این بخش بندی امکان عمل سریعتری برای خزنده ها و کاوشگرهای گوگل برای یافتن اطلاعات جدید و افزودن در بانک اطلاعاتی گوگل فرآهم می کند. به این ترتیب، هر اطلاعاتی در هر نوع قالب و شکلی که در وب منتشر شود، سریعا در بانک نمایه های گوگل قرار می گیرد.
گوگل ادعا می کند که کافئین، سرعت عمل بیشتر و حوزه پوشش وسیعتری برای بازیابی اطلاعات در مدت زمان کمتر از یک ثانیه را به ارمغان آورده است و به این ترتیب روزانه بالغ بر صدها هزار گیگابایت اطلاعات در بانکهای اطلاعاتی این موتور جستجو بر اساس ساختار جدید، نمایه سازی می شود.
اشتراک در:
پیامها (Atom)
