امروز خبری در روزنامه ها خواندم که بسیار تامل برانگیز بود. جلسه مسئولین اتاق بازرگانی تهران با وزیر ارتباطات و مباحثی که در حوزه فناوری اطلاعات و ارتباطات با وی داشتند. ظاهرا مسئولین اتاق تهران از ایشان در رابطه با علت عدم توسعه اینترنت سوال کردند و جوابی که وزیر داده بوده این بود: "... من در پاسخ به بسياري از سوالاتي كه پاسخ به آنها ناقض ارزشهاي انقلاب اسلامي خواهد بود، محدوديتهايي دارم و اگر به اينها پاسخي نميدهم به دليل رعايت اين ارزش ها است چرا كه بعضي از شاخصها به معناي فروش ارزشهاي انقلاب اسلامي است. وي در ادامه با انتقاد از اين كه برخي به شاخص هايي اشاره مي كنند كه تجارت پورنو از زيرشاخه هاي اين شاخص ها است كه نمي خواهيم صد سال ديگر هم اول شويم و خيال آنها را راحت كنم كه ما هيچ وقت قرار نيست از اين منظر پيشرفت كنيم".
یک سوالی که در ذهنم شکل گرفت این بود که آیا اگر سرعت دسترسی کاربران خانگی به اینترنت افزایش یابد و قیمتهای اینترنت نیز کاهش داده شود، این به آن معنا است که ما زمینه را برای تجارت پورنو مهیا کرده ایم؟!، روزنامه همشهری در شماره امروز هم اشاره کرده که "نگرانی وزیر از بابت گسترش فساد است" (!).
فکر میکنم برای خیلی از کاربران، پاسخ اینکه چرا محدودیت دسترسی به سرعت بالای 128 کیلوبایت اعمال می شود، با این جوابی که آقای وزیر داده اند بایستی روشن شده باشد. دیگر حالا همه می دانند که علت اصلی عقب ماندگی ایران در بین حتی کشورهای همسایه (نظیر امارات، ترکیه ...) از لحاظ سرعت اینترنت چیست. نگرانی از گسترش فساد!
این نگرانی از گسترش فساد، خود مهمترین عامل فساد و تباهی کشور در حوزه دولت الکترونیک، بهبود زیرساختهای فناوری و ارتباطی در حوزه تجارت الکترونیک و بانکداری الکترونیک، گسترش فرهنگ استفاده صحیح از اینترنت، تولید، توسعه و اشاعه دانش، توسعه محتوای فارسی در اینترنت، بهبود میزان حضور ایران در وب، گسترش و توسعه تعالیم اسلامی - انقلابی ایران در شبکه جهانی برای مخاطبان خارجی و ... است. حتی تناقض گویی های وزیر ارتباطات در این جلسه به حدی بوده که ایشان خواهان افزایش فناوری اطلاعات به سبد خانوار بوده اند اما نمی گویند با چه کیفیتی و با چه قیمتی!!، ایشان اشاره کرده است که "توسعه دولت الكترونيك، تجارت و بانكداري الكترونيك، سلامت و رفاه الكترونيك و توسعه فرهنگ ايراني اسلامي در فضاي مجازي" از برنامه های راهبردی وزارتخانه است، اما آیا واقعا دستیابی به این اهداف با این طرز تلقی و فکر که "افزایش سرعت و کیفیت به افزایش فساد منتهی می شود" همخوانی دارد؟!!؛ یعنی آیا وزیر ارتباطات به سیستم جامع فیلترینگ که امروزه حتی دامنگیر بسیاری از وبگاههای علمی و پژوهشی شده نیز اعتمادی ندارد؟، آیا وزیر ارتباطات نمی دانند دسترسی به کانالهای مستهجن و فسادبرانگیز ماهواره ها در جامعه ما، بسیار سهل الوصول تر از دسترسی به نیمه منفی و در عین حال بسیار اندک اینترنت است که دسترسی به همان هم در سیستم جامع فیلترینگ اینترنت ممنوع شده؟.
این طرز تلقی را من نمی دانم چگونه تفسیر کنم و همیشه از خودم می پرسم چرا باید سکان اینترنت کشور در دست مسئولانی باشد که به اینترنت به عنوان ابزاری برای گسترش فساد نگاه می کنند نه به عنوان ابزاری برای توسعه اقتصادی، علمی و زیربنایی مملکت.
